ABD’nin eski ünlü başkanlarından Abraham Lincoln, aşağıdaki mektubu oğlunun öğretmenine yazmıştır.

Öğret ona ki...

"Öğrenmesi gerekli, biliyorum; tüm insanların dürüst ve adil olmadığını

Fakat şunu da öğret ona, her alçağa karşılık bir kahraman / her bencil politikacıya karşılık kendini adamış bir lider vardır / Her düşmana karşılık bir dost olduğunu da öğret ona
Zaman alacak biliyorum ama, eğer öğretebilirsen ona / kazanılan bir doların bulduğu beş dolardan daha değerli olduğunu öğret

Kaybetmeyi öğrenmesini öğret ona / ve hem de kazanmaktan neşe duymayı Kıskançlıktan uzaklara yönelt onu

Eğer yapabilirsen / sessiz kahkahaların gizemini öğret ona / bırak erken öğrensin zorbaların görünüşte galip olduklarını...

Eğer yapabilirsen / ona kitapların mucizelerini öğret

Fakat ona sessiz zamanlar da tanı / gökyüzündeki kuşların / güneşin yüzü önündeki arıların / veyemyeşil yamaçtaki çiçeklerin ebedi gizemini düşünebileceği... Okulda hata yapmanın hile yapmaktan çok daha onurlu olduğunu öğret ona

Ona kendi fikirlerine inanmasını öğret / herkes ona yanlış olduğunu söylediğinde dahi...

Herkes birbirine takılmış bir yöne giderken / kitleleri izlemeyecek gücü / vermeye çalış oğluma

Tüm insanları dinlemesini öğret ona / fakat tüm dinlediklerini gerçeğin eleğinden geçirmesini / ve sadece iyi olanları almasını da öğret...

Eğer yapabilirsen, üzüldüğünde bile nasıl gülümseyeceğini öğret ona / Gözyaşlarında hiçbir utanç olmadığını öğret

Herkesin sadece kendi iyiliği için çalıştığına inananlara dudak bükmesini öğret ona / ve aşırı ilgiye dikkat etmesini...

Uluyan bir insan kalabalığına kulaklarını tıkamasını öğret ona / ve eğer kendisinin haklı olduğuna inanıyorsa dimdik dikilip savaşmasını öğret